2 Temmuz 2014 Çarşamba

Bir kano, bir bisiklet, bir hayal...

Andrew McAuley, Aralık 2006'da, Tasman Denizi'ni kayağıyla aşmak için yola çıkarken ne düşünmüştü? Sıkıcı bir iş değildi onun yapmak istediği, buradan, bu tehlikeli tura çıkmadan evvel kalbinin hızla çarptığı, heyecanlandığı, bir ilki yapacak olmanın mutluluk-tutku karışımı duygularını hissettiği sonucunu çıkarabiliriz. Ancak başaramadı maalesef, Milford Sound kıyısına 30 kilometre kala, kayağı alabora oldu. Cansız bedenine ulaşılamadı, kayağı ise kıyıdan 56 kilometre açıkta bulundu.




Bisiklete başladığım 2011 yılından beri, onun her tur öncesi yaşadığını düşündüğüm -hatta bundan emin olduğum- heyecanı birçok kez yaşadım. Önce bisikletle Konya'dan Beyşehir'e gitmiştik. 90 kilometre... Sonra rota uzadı, Konya'dan Ereğli'ye gittik. 150 kilometre... Sonra Elazığ'dan Trabzon'a... 450 kilometre... Sonra Kars'tan Trabzon'a... 550 kilometre... Tamam, belki yapacağım tur/seyahat onunki kadar tehlikeli değildi ama, hiç olmazsa keşfetme heyecanı, yoldaki tehlikeler gibi yanlarımız ortaktı. Onu biraz olsun anlayabilmek, kendini onun yerine koyabilmek, Andrew Baba'ya sonsuz saygı duymam için yeterli. Onun hikayesini anlattığım arkadaşlarım, gözümün içine bakıp "Eee, boşu boşuna ölmüş işte." dese de...

Geçtiğimiz aylarda, ailesinin aldığı 100.000 avroluk tekne için zırlayan bir çocuk vardı. Kimsenin onu anlayamayacağı gerçeğini tek kelimeyle yüzümüze tokat gibi çarpmıştı: Anlayamazsınız! (Gerçi teknenin dalgasından, sesinden, köpürtmesinden filan da bahsediyordu da, o kısımlar saçmalık olduğundan burada bahsetmek istemedim. Sadece çocuğun, kendini bir kelimeyle açıklayabilmesine hayran kalmıştım: Anlayamazsınız!). O çocuğun anlaşılamadığı gibi, bir gezginin de anlaşılması güç. 

Şimdi benim için sıra daha farklı tura geldi. İlk etabın bisikletle, ikinci etabın kanoyla, üçüncü etabın yine bisikletle olacağı bu tur, benim için çok önemli bir sıçrayış tahtası olacak, tabii her şey yolunda giderse. 

Rotam şu şekilde olacak:
1. Etap:
-Elazığ-Tatvan

2. Etap:
Van Gölü kıyıları, yaklaşık 550 kilometre


3. Etap:
Tatvan-Elazığ


Bu turun hazırlıklarına hala devam ediyorum. Van Gölü kıyılarındaki kaleleri, göldeki adaları, koyları düşününce heyecanım daha da artıyor. Tek başına olmak, keşfetmek...

Şu sıralar yola çıkmanın heyecanını yaşayan sadece ben değilim. Değerli arkadaşım Hakan Özcan da kalbi güm-güm atanlar tayfasından. Elazığ-Mardin turunda kaptığı tur bisikleti hastalığı, onu şimdi de İzmir'e götürüyor. Elazığ'dan İzmir'e bisikletiyle gidecek olması, sadece onu değil, beni de heyecanlandırıyor. Gerekli ekipmanları seçişi, sponsor arayışı, uyumsuz parçaları birbirine uydurma çabası... Bunların çoğuna hem tanık olduğum, hem de birçoğunu zamanında yaşadığım için onu çok iyi anlayabiliyorum. Yolu açık olsun.
Yusuf Kargınoğlu, 2014

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder