7 Kasım 2014 Cuma

Köylü Gören Masum Uzaylılar

      Kısa bir süre önce bisiklet turculuğu ile ilgili blogları incelerken, bir yazının alt başlığı oldukça dikkatimi çekmişti. "Köylüler ile Diyalog Yöntemleri" adlı bu başlık altında, tur boyunca karşılaşabileceğiniz yurdum İnsanı ile nasıl iletişim kurabileceğinize dair bilgiler verilmiş.

        *Usulca yaklaşıp Merhaba deyin.
        *Elinizi boynundan dolandırıp gıdısını okşayın.
        *Hâlâ işe yaramadıysa ona bir kurabiye verin.

      İçerik her ne kadar böyle olmasa da, bu tarz bir üslup ile yazılmış bu yazıyı esefle kınadığımı belirtmek isterim. Şayet birileri çıkıp , size toplumun farklı bir kesimiyle nasıl konuşacağınızı öğretmeye kalkıyor ise burada büyük bir sorun var demektir.

      Yaralanan arkadaşımıza pansuman yapan Mehmet amca, eşarbı ile yarısını saran Ayşe teyze, özel mülküne izinsiz girdiğimiz halde bize kızmayıp hurma ikram eden Hasan dayı, çadır için yer sorduğumuzda "Ne çadırı  be ya köy Binamız var bizim!" Diyen Ömer ağa ve yatağımızı elleriyle hazırlayan Muhtar emmi ile diyalog kurmak için hiç bir çaba sarf etmedik. Onlar bildiğimiz Mehmet amca ve Ayşe teyze idiler. Her ne kadar birileri Kezban diyerek aşağıladığını zannetse de...

      Bazı şeyleri ne çabuk unutuyoruz. Köylü milletin efendisidir!

1 yorum:

  1. Her kesimde deformasyonlar olduğu gibi köyde yaşayan vatandaşta da büyük değişimler var maalesef...
    Sistemin ön gördüğü hayatı yaşayan bizler bazen farkında olmadan insani duygularımızdan sıyrılabiliyoruz. E tabi haliyle, köyde yaşayan vatandaşın da hepsi bir olamayacağından değişik tipler çıkabiliyor karşımıza, doğal olarak toplumun bir kesimi için "hepsi kötüdür" gibi bir genelleme yapılamayacağından "hepsi on numaradır" da denemez kanımca, zira çok çok kötüleriyle de karşılaştım :)

    YanıtlaSil