15 Ocak 2015 Perşembe

Bir Bisiklet Römorku Hikayesi


İki senedir elimdeki imkanlarla, bisikletime yük taşıyabileceğim, kamplarda kullanabileceğim bir römork yapmayı planlıyordum. Aylar geçti, hâlâ planlıyorum. Gerçi artık plan yapmama gerek kalmadı. Neden mi? Çünkü bir ay evvel, bana tam da istediğim gibi bir römork hediye edildi! Hem de içinde bir "kendin-yap" ruhu barındıran bir büyüğüm tarafından... 

Bisikletforum'dan Mustafa ile uzun zamandır yazışıyorduk. Bir gün, babasıyla beraber bir bisikleti parçalayarak römork haline getirdiklerini, anlattı. Yolladığı fotoğrafları da görünce "Ulan Yusuf, sen hâlâ plan yapadur, yapan ne güzel yapıyor!" diye kendimi azarladım (kendime karşı acımasızım, kulağımı da çekerim ara sıra.) Gerçekten çok güzel bir römorktu, hatta benim kendi yapacağım römork için de bir örnek görevi görebilirdi. Hem Mustafa ve babası ile tanışmak, hem de römorku yakından görmek için, Osman'la Malatya'ya gitmeye karar verdik. Tabii (ki otostopla yaptık bunu). Önce Mustafa ile, sonra da Malatya'daki diğer turcu arkadaşım Safa ile buluşup birkaç çay yuvarladıktan sonra gerçek bir kendin-yap'çıyla buluşma vakti gelmişti. 

Yola düşüp Mustafa'nın evine geldik, önce babasıyla tanıştık. Sonra da römorku gördük. Hem tahmin ettiğimden sağlam, hem de oldukça hafifti. Ben içimden "Bunun bir benzerini de ben yapayım derken Mustafa'nın babası, "Bu benim sana hediyem." demesin mi? Şimdi bir taraftan "Alamam bunu, siz yapmışsınız, sizin emeğiniz!" derken bir taraftan da "Vay be, hediyenin güzelliğine bak!" dedim (dedim vallahi, ne yalan söyleyeyim).


Devir teslim törenini de yaptık böylece. Şimdi uygun bir aralık kolluyorum ki römorku deneyeyim. Bisikletimin göbek mili, römorku bağlamama müsaade etmeyecek gibi duruyor. O sorunu ince doğalgaz borularının duvara sabitlendiği bileziklerle aşabileceğimi düşünüyorum. 

Biraz da römorkun özelliklerinden bahsedeyim. 16" teker çapı var. Çelik bir bisikletin parçalanmasıyla üretilmiş. Siyah mat boya, güzel bir görünüm sağlamış (alüminyum gibi duruyor yahu). Ayrıca bagaj lastikleri için yeterli sayıda kanca dahi var. Ben yapacak olsam hem bu kancaları unutur, hem de unuttuğumu yola çıkmadan az evvel fark ederdim! Sonuç olarak, benim yapabileceğimden kat kat iyisi bana hediye edildi. Şu an oyuncak hediye edilmiş çocuk gibiyim :)

En kısa zamanda bağlantı sorununu halledeyim de römorkla ilk turumu atayım (kano römorkunu saymazsak ilk olacak).

Bu da böyle bir anımdır işte.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder